Το έργο διαδραματίζεται σε ένα δωμάτιο αστυκού σπιτιού με πολλες
εφημερίδες και χειρόγραφα

Εικόνα Α!


Η Μάρθα σχηματίζει ένα νούμερο στο τηλέφωνο .Συνομιλεί με την κόρη της
που σπουδάζει στην Αμερική

ΜΑΡΘΑ:Την κυρία Γιάλμαρ παρακαλώ

Έλα κόρη μου ανησύχησα.Τι εγινες; σε ψάχνω μέρες αγάπη μου.Ένα κορίτσι
μόνο του στην Νέα Υόρκη δεν είναι ότι καλύτερο για μια μητέρα.Στρώσου
και διάβασε μου λείπεις σε περιμένω μαζί, με το πτυχίο σου.Αύριο σου
στέλνω λίγα χρήματα.Τι τα κάνω τα χρήματα;Τα τελευταία βιβλία δεν
πήγαν καλά.Ο Εκδοτικός οίκος ‘Αδμητος έχει δυσκολίες τελευταία
Ελπίζω. Θα σου τηλεφωνήσω μεθαύριο στις 7 .Πρόσεχε ! Σε περιμένω
να περάσουμε μαζί τις διακοπές. Κορούλα μου σαγαπω. πρόσεχε !!!

Εικόνα β!

(Η Μάρθα και η χριστίνα φίλες απο παλιά συναντιώνται ύστερα από παλιά χρόνια)

ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Καρδιά μου
ΜΑΡΘΑ:Πόσο καιρό έχω να σε δω;
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δεν θυμάμαι με εξουθένωσε ο χρόνος μικρή μου κοπελίτσα.Μέρα
δεν πέρασε απο πάνω σου .Τον καλοπιάσες τον χρόνο μάγια του
κάνεις;Τάχεις βρεί μαζί του.
ΜΑΡΘΑ :Μα και σένα δεν σε άδίκησε.Αντίθετα σου προσέθεσε γοητεία.Τι θα πιείς;
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Καφε.¨Ηλθα με την πρωινή πτήση απο ρώμη .
ΜΑΡΘΑ: Φυσικά για να περάσεις μαζί μου τις γιορτές.Θα τα περάσουμε
ωραία με χαρες και με τραγούδια όπως τότε που είμασθε φοιτήτριες της
φιλολογίας
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Έμαθα για σένα και τον Ιάκωβο απο την μητέρα σου.Μίλησα
αμέσως με την Σόνια και μου είπε: Η συμβίωση συρρίκνωσε ένα ακόμη
μεγάλο ερωτα ,τον κατέστρεψε μέχρι που τον εξαφάνησε.Στενοχωρήθηκα
πολύ Μάρθα .
ΜΑΡΘΑ:(χαμογελώντας)Ανασύρω ένα ρητό απο τις Λατινικές παραδόσεις που
έλεγε συχνά ο καθηγητής που όλες είχαμε ερωτευθεί.felix qui coqnoscit
causa rerum
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Ευτυχής εκείνος που γνωρίζει τις αιτίες των πραγμάτων.¨ολοι
πίστευαν ότι είχε λατρεία ο ένας για τον άλλον. Ο Ιάκωβος σε κοίταζε
στα μάτια
ΜΑΡΘΑ: Αγάπη δεν είναι να κοιτάζει ο ένας στον άλλον στα μάτια αλλά να
βλέπουν και οι δυό στο ίδιο σημείο.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:έχεις δίκιο .Συμφωνώ απόλυτως.Και λυπάμαι απολύτως.
ΜΑΡΘΑ:Σπρώξαμε ό ένας τον άλλον απο μια πραγματικότητα στο ακάθοριστο
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:. Μια πραγματικότητα που είχε αγάπη ζήλεια καυγαδες εξουσία
και δεκάδες άλλα πάθη φαντάζομαι.
ΜΑΡΘΑ:Δυο ανθρωποι φιλονικούν συχνά ,αλληλλοβασανίζονται διότι δεν
θέλουν να εισχωρήσουν
μεσ’στην πραγματικότητα αλλά θέλουν να υψωθούν πάνω απο αυτήν.Ένας
χωρισμός δεν στέλνει μηνύματα αλλά σου δίνει την εμπειρία να
κατεβαίνεις μόνος στα σκοτάδια ψηλαφώντας τα, χωρίς οδηγό.Όλη αυτή η
δοκιμασία όλος αυτός ο σπαραγμός δίνει την δυνατότητα να
ωριμάσεις.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δεν ξέρω αν ωφελεί αυτη η εμπειρία.
ΜΑΡΘΑ:Χαλυβδώθηκα μέσα μου με ολες αυτές τις καταστάσεις
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Έχω αγωνία για σένα χρυσόμου !(τις χαιδευει τα μαλλια)
ΜΑΡΘΑ:Μην ανησυχείς ατσαλώθηκα άντεξα ! (Η Μάρθα μελαγχολεί και σκέπτεται)
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Τι σκέπτεσαι:
ΜΑΡΘΑ: Το μέλλον
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Εκεί βλέπεις των  ορίζοντα των προβλημάτων
ΜΑΡΘΑ:.Το παρελθόν σε ασφαλίζει μέσα σε ένα ανήσυχο παρόν και σε ένα..
ΛΟΝΗ:Πίστεψα πως ήμουν κληρονόμος ενός μοναδικού παρελθόντος……..
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Και πως θα ζούσες απο τα εισοδηματάτου
ΜΑΡΘΑ:Ακριβώς.Και ξαφνικά με αποκληρώνουν
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Και σου στερούν τα πολύ σημαντικά
ΜΑΡΘΑ: Εγώ δούλεψα όχι για να αυξήσω αυτο που μου είχε βάλει η φύση μέσα
μου αλλά προσπάθησα για να αποχτησω ότι η φύση μου δεν είχε βάλει μέσα
μου .
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Κουβαλούσες μέσα σου πολύ τον ΄ερωτα
ΜΑΡΘΑ:Χωρίς αυτόν όσο και ανοιχτά να ηταν τα μάτια μου θα ήμουνα
τυφλή.Δυστυχώς στο γάμο θριαμβολογούν οι αδύναμες πλευρές του
χαρακτήρα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δέν είναι πάντα ετσι.Αυτό δεν ισχύει για τον δικό μου γάμο
για μένα και τον Γιόχαν.
ΜΑΡΘΑ:Ξέρεις γιατι;Ζείτε σε ένα ταξιδιωτικό οίστρο που εμποδίζει την
γνωριμία μεταξύ σας.Μένετε ελάχιστα μαζί και έτσι αποφεύγετε τις
συγκρούσεις
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Αυτό πιστεύεις; Ήξερα απο την αρχή ότι Ο έρωτας είναι
συνηφασμένος και με το υψηλο και το ποταπό και κοιταζα τι να αποφύγω
ΜΑΡΘΑ: Ζεις το όνειρο που περιέχει το ίδιο το ξύπνημα.Ιεροτελεστεία και
χαμός συγχρόνως. Αυτό είναι έρωτας
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: και παγιδεύει.
ΜΑΡΘΑ: Σ’ενα τέτοιο κατρακύλισμα σε ενα τετοιο χαμό γνώρισα τον
Ιάκωβο που δεν ήθελα να ξέρω.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δηλαδή ; Τι είδες που δεν ήξερες;
ΜΑΡΘΑ:Είμασθε η μέρα με την νύχτα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δεν καταλαβαίνω ,τι εννοείς;
ΜΑΡΘΑ:Συντρίβομαι να θυμάμαι όλα αυτά που πέρασα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Εννοείς λεπτομέρειες που αποτελούν την ζωή σας
ΜΑΡΘΑ: νοιώθω προδομένη απο…..
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Προδομένη απο την πραγματικότητα φαντάζομαι
ΜΑΡΘΑ:Θέλω να δικαιωθώ  βοηθησεμε(απόγνωση)
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Ήταν τόσο δύσκολες οι συνθήκες;
ΜΑΡΘΑ:Μόνο με τέτοιες συνθήκες μπορείς να αντιληφθείς την ποιότητα του άλλου.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Γίνεσαι ωμή
ΜΑΡΘΑ: Συγγνωμη που σε τρομάζω αλλά σε μένα και σε κείνον μπορούσαν να
εχουν συμβεί πολλά ωραία πράγματα αλλά….
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Δεν θα είσασθε τυχεροί
ΜΑΡΘΑ: Ίσως
ΧΡΙΣΤΙΝΑ : Γίνατε θύματα των περιστασεων;
ΜΑΡΘΑ: ΄Μπορεί και να έχεις δίκιο. Υποταχθήκαμε σε καταστάσεις πικρές και βιαιες
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Τον θέλεις ακόμα.!Την ξαναζωντανεύεις αυτή την ιστορία .Την
ονειρεύεσαι.
ΜΑΡΘΑ: θυμώνω .Αναπολώ τις χαμένες ευκαιρίες. πλάθω μύθους για να
διατηρήσω ότι μπορώ απο την λαβωμένη μου αξιοπρέπεια.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μάρθα μου γιατι υπερτερουν οι δυσάρεστες στιγμές;
ΜΑΡΘΑ: Ακριβώς έτσι .ΟΙ ευχάριστες αδυνατίζουν , χάνονται
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Καυγαδίσατε;
ΜΑΡΘΑ: Καυγαδίζαμε ναι. Όχι όμως κοινότοπα. Υπήρχε μια νέκρα στην
ατμόσφαιρα.Θάβαμε ελπίδες και επιθυμίες .Δραπετεύαμε απο τα τρυφερά
σημεία.Στήναμε τις πιο πονηρές τις πιο ύπουλες παγίδες.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Κατάλαβα…Θρίαμβος του ενός η πτώση του άλλου.
ΜΑΡΘΑ: Απολύτως έτσι.Φοβόμασθε να μην νικηθούμε να μην αποτύχουμε
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Να μην χαραχτηρισθείς ο πιο ανίσχυρος ;
ΜΑΡΘΑ: Ναι γιατί αυτό είναι κάτι που λεκιάζει.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Θέλω να σε βοηθήσω, αλλά μου τα λες κεκαλυμμένα συγκεχυμένα κάπως
ΜΑΡΘΑ: Ξέρω τι σκέπτεσαι .Αλλα τι μπορείς να κάνεις όταν όλα γίνονται
κομμάτια και θρύψαλα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Και ζούσατε σε αυτην την ένταση τρια χρόνια;
ΜΑΡΘΑ: φυσικά και οχι.Κρατάω ακόμα μέσα μου την στιλπνότητα ορισμένων
στιγμών και τις χρησιμοποίησα για νέο ξεκίνημα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Αγάπη μου…
ΜΑΡΘΑ: Μη με λυπάσαι. Μου τραυματίζεις την φιλαρεσκειά μου.Κοιταξέμε
τουλάχιστον με κατανόηση.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Σε κοιτάω και είσαι ακαταμάχητα σαγηνευτική .Ανελέητη και
γεμάτο μυστήριο
ΜΑΡΘΑ: Είμαι ανελέητη γιατι και η πραγματικότητα ήταν ανελέητη δεν με
υπερασπίστηκε
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Βλέπω πως σε ατσαλώνουν τα εμπόδια ,σε δυναμώνουν τα πάθη,σου
δίνουν εσωτερική δύναμη που σε μεταμορφώνει.
ΜΑΡΘΑ:Εκπεδεύσου στην ιδέα ότι και οι γυναίκες δικαιούνται
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:(Θιγεται) Καταλαβαίνω τι σε δηλητηριάζει. Ο Ιάκωβος ήταν
εκείνος που εδωσε τέλος ….
ΜΑΡΘΑ: όχι εγώ.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: ¨ΟΧΙ Ο Ιάκωβος εσύ;
ΜΑΡΘΑ: Ξαφνιάστηκες ε! Η κολασμένη ερωτευμένη Μάρθα απεμακρύνθηηη
ΧΡΙΣΤΙΝΑ :Μήπως μπλέχθηκε με κάποια αλλη; Ίσως….
ΜΑΡΘΑ: Μια άλλη γυναίκα δεν θα αποτελούσε αιτία διαζυγίου. Πίστη για
μένα ειναι να είσαι αφοσιωμένος σε κάτι που δεν έχει μέσα σου
καταστραφει
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Τα πράγματα στράβωσαν.
ΜΑΡΘΑ: Και χρησιμοποιούσαμε τις αυταπάτες σαν πρόσχημα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Να συμπεράνω πως Ιχνηλατούσατε το μισος;
ΜΑΡΘΑ: Θρυμματίστηκαν τα πάντα όλα γινόντουσαν αιχμηρά καταστρεφότανε
το πεπρωμένο μας.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Κατάλαβα.Ο ένας απέρριπτε τον αλλον.
ΜΑΡΘΑ: Α! Χριστίνα
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Ο Γιόχαν και εγώ είχαμε φθάσει στην απόλυτη ψυχρότητα,Είχαμε
αγγίξει την απόγνωση .Ξανακέρδισα τον γάμο μου μέσα απο την σωφροσύνη
,πέρασα τα γεγονότα μέσα απο τον νου
ΜΑΡΘΑ: Η δική μου αξιοπρέπεια μου απογόρευσε να καταφύγω σε γυναικεία κόλπα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Κόλπα Μάρθα εγώ;
ΜΑΡθΑ: Ναι κόλπα και πολυ φθηνά μάλιστα.Όταν ακούω τις λέξεις σύνεση
υπομονή καρτερικότητα ανατριχιάζω
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Σου κάνουν στυφή την ζωή; (ειρωνικά)
ΜΑΡΘΑ: Σου καταστρέφουν προοπτικές
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μάρθα μην υποτονίζεις πράγματα που έγιναν σημαντικά.Ο Γιόχαν
και εγώ είχαμε στραγγίξει και τις τελευταίες σταγόνες χολής απο το
ποτήρι .Υποτάξαμε τον εγωίσμό μας κάμψαμε την αλαζονεία μας.Η
καρτερικότητα και η διακριτικότητα απέδωσαν.Αυτή την στιγμή θωπεύει ό
ένας τον άλλον,Εκείνος πιστεύει ότι υπερισχύει και εγω δεν του το
αναιρώ.Ενισχύω το γοητρό του,
δεν τον διαψεύδω.Στην πραγματικότητα όμως εγώ κυριαρχώ ,τον διαφεντεύω
ΜΑΡΘΑ: ¨Ακου πολυαγαπημένη μου.Συμπυκνωμένες βέβαια οι απόψεις σου δεν
μπορώ να πω!Εσεις μέσα απο αυτόν τον ψυχαναγκασμό ωφεληθήκατε.Αλλά
ξέρεις ο Ιάκωβος και εγώ αγαπηθήκαμε μοναδικά.Τον εξιδανίκευσα .
Εμπιστευόμασθε βαθειά την ηδονή ο Έρωτας συνένονοταν και γινότανε
διαλεχτική.Οι δυό μας σχηματίζαμε το πλήρες όν.Αυτό σήμαίνει ότι ο
καθένας .ηξερε με ακρίβεια ,τι συνέβαινε στον άλλον.Δεν ΄θελαμε να
ζήσουμε το τέλμα ενός γάμου αλλά να μοιραζόμασθε με πράξεις την αγωνία
του είναι.Μας τρόμαζε η θλίψη που σκορπάει αυτο που χανεται.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μάρθα κάνεις τα πράγματα περισσότερο περίπλοκα απο ότι
είναι.Μαύρο άσπρο.Μονά ζυγά .Χασούρα η κέρδος.Ευτυχία ή τίποτα .Αν
εχεις ανάγκη απο μια αλλαγή κάντο
Ε! και τι έγινε βρε αδελφέ!
ΜΑΡΘΑ:Αποζητούσαμε το συμπλήρωμα του ενός απο τον άλλον και δεν το βρήσκαμε
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Για ποιό λόγο καταματωθηκατε ενώ θα μπορούσατε να ατσαλώσετε
την σχέση σας.;
ΜΑΡΘΑ:Η καταξίωση είναι ένα δυνατό δηλητήριο που  του δηλητηρίαζε
το αίμα.Εγώ την είχα εξασφαλισμένη και ο Ιάκωβος την αναζητούσε.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Ναι,μα η καταξίωση δεν είναι λόγος διαζυγίου
ΜΑΡΘΑ: ¨Ηθελε να με ποδηγετήσει.Προσπάθησε να με εξουδετερώσει, να
διαμελίσει την προσωπικοτητά μου.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Δεν σου επέτρεπε να ………
ΜΑΡΘΑ:Φυσικά μου επέτρεπε να έχω απόψεις,ήθελε όμως να πειθαρχήσω στην
απαιτησή του να με συντηρεί.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ :Και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την μεταξύ σας ρήξη;
ΜΑΡΘΑ: Τρύπωσε η εξόντωση αναμεσά μας.Δεν μπορούσε να δαμάσει το χάος
που υπήρχε μέσα του.Δεν χρείάζεται να δουλεύεις ΄,έχουμε αρκετή ανεση
μου έλεγε.Κερδίζω πολλά χρήματα ,έχεις οτι θέλεις.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Εσύ δεν αντέδρασες;
ΜΑΡΘΑ:Στην αρχή δεν αντέδρασα.¨Ηταν τόσο ερωτικός Χριστίνα μουπου
αναριγούσα. Απο την παραμικρότερη επαφή κέρδιζα.Γέμιζα αρώματα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: ¨Ολα αυτά είναι τόσο συγκεχυμένα και παράφορα
ΜΑΡΘΑ: Η ψυχή του που κατοικούσε ανάμεσα σε δυο κόσμους ,ανέσυρε όλο
το κατακαθι της.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:.Και αρχισε ο ξεπεσμός
ΜΑΡΘΑ:Δεν σταματούσε στην πραγματικότητα δεν ήθελε να την καλυτερέψει
διεκδικούσε μόνο ανόητα τον εγωισμό του. Με ταπέινωνε.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ :Ίσως έτσι ένοιωθε ασφαλής
ΜΑΡΘΑ:Πίστευε πως οι απόψεις του ήταν συγκλονιστικά μεγαλες
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Κυριαρχούσε επάνω σου.
ΜΑΡΘΑ:Και κατέστρεφε μεγάλο τμήμα της δυναμής μου.Η ζωή εγινε
ανυπόφορη χάθηκε η αρμονία.Έζησα μαζί του όλες τις διαβαθμίσεις της
κατάπτωσης.Προσπάθησα να μετατρέψω σε παιχνίδι την σκληροτητά του.Η
μεταξύ μας αξιοπρέπεια άρχισε να πεθαίνει.
ΜΑΡΘΑ :Άρχισε η διάψευση
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Το τελευταίο διάστημα η ζωή μου είχε γίνει ένα
υπερμαρτύριο.Επικρατησαν οξύτατοι τόνοι.Εκείνος διαισθάνθηκε πως
όλα΄πια είχαν τελειώσει.Δεν φέρθηκε καθόλου εύστροφα.θέλησε να μου
επιβάλλει ερωτικά εκείνο το ζώο που ετρεφε μέσα του.Δεν του απαγόρευα
να με γαμάει, αλλά δεν αντεχα να μετατρέπει την ερωτική του μαεστρία
σε ωμή βία.Ξεχυνόταν τόσο μίσος απο μέσα μου
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Γιατί Μάρθα μου τόση διάσταση και δυστυχία
ΜΑΡΘΑ:Με γέμιζε απέχθεα ,βρωμούσε ,έζεε αρσενικό.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Το πάθος που εγινε ψυχικό μαρτύριο
ΜΑΡΘΑ:Ευτυχως που απολυτρώθηκα απο αυτο το πάθος
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Είχε γίνει ψυχικό μαρτύριο πλέον.
ΜΑΡΘΑ:Αυτός που κάποτε με ξετρέλενε με έκανε τώρα να θέλώ να ουρλιάξω
va να κάνω εμμετο
να εξαφανισθώ,¨ενας Λαβύρινθος που εχανα τους δρόμους μου.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μάρθα σε παρακαλώ όχι αλλο σταμάτα δεν μπορώ. Σε ικετεύω
στενοχωριέμαι
δυσφορώ.
ΜΑΡΘΑ: Θα σου είμαι ευγνώμων να με ακόυσεις,σε παρακαλώ.Είναι σαν
πλήθος απο βελονιές που τρυπάνε την σάρκα μου.Πόνος  , που
δεν μπορείς να τον φαντασθείς.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Σας εξουθένωσε τοσο το πάθος.
ΜΑΡΘΑ: Με κυλούσε σαν τον χοίρο που κυλάει την γουρούνα στην λάσπη.και
όταν σωριαζόμουν απο οδύνη αυτός νόμιζε ότι σπάραζα απο την ανάσσα του
και τα αγγιγματά του αυτό το παραφουσκωμένο όν.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Μα εσύ καταβασανίστηκες.!
ΜΑΡΘΑ:Μη με λυπάσαι.Άν πρέπει να λυπάσαι κάποιον λυπήσου εκείνον που
έγινε απόστημα μέσα μου.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Λυτρώθηκες
ΜΑΡΘΑ: Γλύστραγε σιγά- σιγά από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι ,¨Ηθελε να
αρπαχθεί απο κάπου και δεν τα κατάφερνε.να αρπαχθεί στέρεα, Όλα επάνω
του ήταν επίπλαστα,’οταν χαμογελούσε όταν φλέρταρε καμμιά πτυχή του
δεν άφηνε στην τύχη. Ίχνος εσωτερικής κομψότητας.Πηγαινοερχόταν στην
τουαλέτα χωρίς να πλένει τα χέρια του ,ένας κρότος στα αυτιά μου όταν
μασούσε έντρομη τον άκουγα να παταπίνει, μου ροκάνιζε τα αυτιά όταν
σαν ζώο μυρίκαζε τα λαχανικά.¨ΕΧω την βεβαιότητα πως πίσω απο όλα αυτά
υπήρχε ένας δαίμονας που είχε συντρίψει τα πάντα.Δεν μπορούσα να
περισώσω τίποτα .Όλα αχαλίνωτα ,ταραγμένα θρυμματισμένα και εφιαλτικά
θεέ μου.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: ¨Ελα αγάπη μου προσπάθησες!Δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι έτσι.
ΜΑΡΘΑ:¨ολα αυτά γατζωθήκαν σαν αγκιστρια μέσα μου
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Περνάς δύσκολες στιγμές.
ΜΑΡΘΑ:Γι άυτόν γάμος ήταν εξουσία ,επικράτηση πάλη που αρχίζει με μίσος
και τελειώνει με κυριαρχία.Έχουμε ανάγκη απο έναν άνθρωπο  αλλά
έρχεται σύγκρουση με έναν αντίπαλλο.Ο εγωισμός και η ακαμψία μας
εμποδίζει να συνυπάρξουμε και τότε ο αποχαιρετισμός έχει μνησικακία.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ:Κέρδισε τον γάμο σου μέσα απο τον χωρισμό σου.
(Σηκώνεται να φύγει)
ΧΡΙΣΤΙΝΑ: Γνωρισα ένα γλυκύτατο κορίτσι που γράφει.Της μίλησα για
σένα και θα έλθει να σε γνωρίσει


ΕΙΚΟΝΑ Γ!

Κτυπά η πόρτα και μπαίνει η ΛόνΗ
ΛΟΝΗ: Καλημέρα σας
ΜΑΡΘΑ:Καλημέρα
ΛΟΝΗ: Λέγομαι Λόνη Έλβικ
ΜΑΡΘΑ: Μου μίλησε για σας η Χριστίνα. Καθήστε.Ταάι; ή καφέ;
ΛΟΝΗ: Τσαι;
ΜΑΡΘΑ: Δεν φαίνεσθαι καλά τι έχετε;
ΛΟΝΗ : Εφιαλτικο πονοκέφαλο.Το κεφάλι αισθάνομαι να φεύγει
ΜΑΡΘΑ: Σταθείτε .Θα σας δώσω ‘ενα φάρμακο που θα σας κοπει άμέσως
ΛΟΝΗ :Το πίνει. Η Μάρθα πηγαίνει στην κουζίνα και επιστρέφει με το δίσκο
με το τσάι
ΜΑΡΘΑ: Είσθε καλύτερα;
ΛΟΝΗ :Πολυ καλύτερα.Θαυματουργό το χάπι που μου δώσατε
ΜΑΡΘΑ: Υποφέρω και εγω απο πονοκεφάλους
ΛΟΝΗ: Η μητέρα μου είχε πονοκεφάλους και πέθανε
ΜΑΡΘΑ: Εσείς όμως δεν θα πεθάνετε
ΛΟΝΗ: Αφου γεννήθηκα θα μεγάλωσω
θα αρρωστησω και θα πεθάνω .¨Αλλά στη συνέχεια άλλοι θα γεννηθούν για να
ξαναρχίσει η κωμωδία αυτή.Η αυτοκτονία δελεάζει για την καταστροφή που
προσφέρει.Φθάνω στην αυτοκτονία αφού έχω εξαντλήσει τον κατάλογο απο
κάθε κακό.Γατζόνομαι
όμως απο το παραμικρό καλό όπως θα πιανόταν κάποιος  απο
οποιόδήποτε κλαδάκι μπροστά στο κίνδυνο να κατρακυλίσει στον
γκρέμό.Προετοιμάζω μελλοντικές αναμνήσεις που κάποτε θα μαυ φέρουν
απελπισία.Ερώτεύομαι ότι απομακρύνεται.
ΜΑΡΘΑ: Τι βάθος;
ΛΟΝΗ:Και σεις έχετε πολύ στύλ, μοναδική παρουσία.
ΜΑΡΘΑ: Τι είναι μια σπαταλημένη ζωή:
ΛΟΝΗ: Αυτή που δεν ζήσατε
ΜΑΡΘΑ:¨Εζησα σαν υπνοβατης(κτυπά το τηλέφωνο )Μέχρι τις γιορτές πρεπει
να έχει κυκλοφορήσει  η ανθολογία της Ιταλικής ποίησης
και το Ανθολόγιο των θεατρικών εργων .(Κλείνει το τηλέφωνο) Τι
γράφεται Λόνη;
ΛΟΝΗ: Μεταφράζω και γράφω ποίηση.
ΜΑΡΘΑ: χαμογελάει.
ΛΟΝΗ:Θέλω να εκδώσω τα ποηματά μου .Ζητώ πολλά;
ΜΑΡΘΑ: Μα τι λέτε Λόνη,Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς ένα σκοπό
ΛΟΝΗ: ¨εχω κουρασθεί ξέρετε να…
ΜΑΡΘΑ: Ο κόπος είναι το θετικό στοιχείο αυτού του κόσμου.
ΛΟΝΗ : Παρακολουθω τους εχθρους που ενδημούν δίπλα μου
ΜΑΡΘΑ: ποτε τα νώτα μας δεν είναι καλυμμένα.
ΛΟΝΗ: Για τον αγωνιστή μιας ιδέας είναι πάντα πολύ επικίνδυνος
εκέινος που του αντιτάσσει την πραγματικότητα
ΜΑΡΘΑ: Η επίγνωση είναι σκαλι για την αωνιότητα., αλλα και εμπόδιο γιάυτήν.
ΛΟΝΗ: Καταρρέουν συχνά πράγματα μέσα μου αλλα δεν καταστρέφονται.
ΜΑΡΘΑ : Χρειάζεται μια αιτία όμως για να ξεσπάσουν οι αντιθέσεις.
ΛΟΝΗ: Για να μη συντριβώ απο την πραγματικότητα καταφεύγω στην τέχνη.
ΜΑΡΘΑ: Ο ποιητής παρηγορεί
ΛΟΝΗ:Βρίσκομαι στο ρέμα
ΜΑΡΘΑ: Μονοι μας δημιουργούμε
ένα παράδεισο απο κόλαση η μια κόλαση απο παράδεισο
ΛΟΝΗ:Αγνοώ το μεγαλείο της ζωής
ΜΑΡΘΑ: Τι άδικο η νεότητα να δίνεται στους νέους.
ΛΟΝΗ :Ο δρόμος για να πλησιάσω τον αλλον μου φαίνεται πολύ μακρύς και
πάντα έχω άλλοθι έναν ένοχο.
ΜΑΡΘΑ:Αμφιταλαντεύεσαι σε υπαρξιακες ασωτίες
ΛΟΝΗ: Η ζωή μου αποτελείται απο επαίσxυντες πράξεις.Η ποίηση παίρνει
το φυσικο φόντο της αθλιότητατας και το μετατρέπει σε ομορφιά.
ΜΑΡΘΑ: Έχει τη δύναμη ν΄’αποτυπώνει το πάθος και συγχρόνως να το
εκπέμπει.Αλλάζει την ψυχή την πληθαίνει σε δύναμη.
ΛΟΝΗ: Σου δίνει μια αρμονική ιδέα του κόσμου .Λοιδορει το θάνατο χωρίς
να μειώνει το δέος του
ΜΑΡΘΑ: Περιέχει την ψυχή του ονείρου και του νού.Μαντεύεις τις
αντιφατικές δυνάμεις μέσα σου.
ΛΟΝΗ: Ο ερωτας όμως υπάρχει και είναι η μαγική λέξη που μπορεί να
αφυπνίσει αισθήσεις και να ενωσει την ηδονή με τον τρόμο του θανατου
Μα μόνο έτσι συμμετέχουμε στην αυθεντικότητα της ζωής και ξεπερνάμε
την προκαθορισμένη και προαποφασισμένη συνέπεια του θανάτου.
ΜΑΡθΑ:Ο ‘Ερωτας χρειάζεται να συνοδεύεται απο μια συνεχή οξυνση του
γούστου .Εύκολα αναιρείται και σταματάει πεθαινει σαν τις στιγμές της
ζωής μας .Θα μπορούσα να σας μιλάω Λόνη στον ενικό;
ΛΟΝΗ:Ασφαλώς
ΜΑΡΘΑ: Θα μου διαβάσεις τα ποιηματα σου;
Θα  διαβασω

ΘΑ έρθει ο θάνατος και θα ‘χει τα μάτια σου
Θα έρθει ο θάνατος και θα ‘χει τα μάτια σου
αυτός ό θάνατος πού μας συντροφεύει
από το πρωί ως το βράδυ, άγρυπνος,
κουφός, σαν μια πανάρχαιη οφειλή,
μια διαστροφή δίχως άκρη. Τα μάτια σου
θα είναι μια μάταιη λέξη, μια πνιγμένη
κραυγή, σιωπητήριο σάλπισμα.
Κάπως έτσι τα βλέπεις κάθε πρωί,
όταν σκύβεις επάνω τους, μόνη σου,
μες στον καθρέφτη. Αχ, καημένη μου ελπίδα,
εκείνη τη μέρα θα μάθουμε κι εμείς
πώς σαν την ίδια τη ζωή, είσαι κι εσύ, ένα τίποτα.
Ο θάνατος διαθέτει ένα βλέμμα για τον καθένα μας.
Θα έρθει ό θάνατος και θα ‘χει τα μάτια σου.
Θα ‘ναι σαν περίοδος αποτοξινώσεως,
σαν να βλέπεις να αναδύεται ένα νεκρό
πρόσωπο μες’ από τον καθρέφτη,
και να μιλάει με σφραγισμένο στόμα.
Αμίλητους θα μας καταπιεί ό Άδης


Μ¨ αρέσει να πέφτεις στο ξεστρωμένο μας κρεβάτι
οι παλιοί ιδρώτες μας δεν σ’ αηδιάζουν
τα λερωμένα, από ξεχασμένα όνειρα, σεντόνια μας
οι κραυγές μας που στο σκοτεινό δωμάτιο αντηχούνε
όλα ετούτα ξεσηκώνουνε το αχόρταγο κορμί σου,
το άσχημό σου πρόσωπο επιτέλους λάμπει
που οι χτεσινοί μας πόθοι είναι όνειρα αυριανά σου
*
Η ανάσα σου μέσα στο στόμα μου
τα ξερά σου χέρια τα νύχια σου τα σουβλερά
δεν αφήνουνε ποτέ το κρεμεζί λαρύγγι μου
κρεμεζί απ’ την ντροπή την ηδονή τη γλύκα
τα μελανιασμένα χείλια σου βυζαίνουνε το αίμα μου
κι οι στιλβωμένες σάρκες μου θα σε ξεσηκώνουν πάντα
ενώ τα μάτια μου θα μένουνε κλεισμένα.
Πόσοι έρωτες έκαναν να κραυγάζει το κρεβάτι…


Γυμνή θέλω να δειχτώ στα ωδικά σου μάτια
θέλω να με δεις να ουρλιάζω από ηδονή
που τα λυγισμένα κάτω από μεγάλο βάρος μέλη μου
σε ανόσιες σε σπρώχνουν πράξεις
που τα ίσια μαλλιά της ασημένης κεφαλής μου
μπλέκονται στα νύχια σου
απ’ την παραφορά καμπυλωμένα
που τυφλός κρατιέσαι ορθός κι αφοσιωμένος
ξανοίγοντας από του μαδημένου μου κορμιού το ύψος.
Το κορμί σου ισχνό ανάμεσα στα σατινένια μου σεντόνι

.ΜΑΡΘΑ :(Βάζει ένα δίσκο στο πικ απ ήδη είναι ερωτευμένη με την
Λονη)Πηγαίνει στην Λόνη τις χαιδεύει τα μαλλια και πέφτει στον ώμο
της.) Είσαι μεθυστική.Τι νέα που είσαι; τι όμορφη .Το δέρμα σου
λάμπει .Τι πλούσια ωραία μαλλια.Αισθάνομαι την συγκινηση παντου.
Λονη:Είμαι ένα εξώγαμο παιδί που γεννήθηκα το 1980 .Η μητέρα μου με
εγκατέλειψε και με μεγάλωσε μια γυναίκα με τα πέντε παιδιάτης.Μεγάλωσα
σε μια γειτονιά φτωχή.Γειτονές μου ήταν πόρνες κακούργοι ομοφιλοφιλοι
πατρόνες ,πρόσωπα ενός κατώτερου θεού.Κλείστηκα στο αναμορφωτήριο
γιατί εκλεψα.¨Εζησα με σκυφτό κεφάλι και ακολούθησα την μοίρα μου,και
έπαιζα τον ρόλο που μου ανέθεσε ο κόσμος. μου επέβαλλε ένα
σύμπαν που δεν ήθελα να ξέρω.Ζούσα μέσα σε μια κόλαση
.Με γκρέμιζαν απο ένα βάραθρο και τσακιζόμουν.Γινόμουν τραγική μέσα
απο τις αυταπάτες μου.Η φτώχεια η τραγικότητα και οι στερήσεις ήταν οι
συγγενείς μου στον ξενώνα της ζωής.Η οικογενειά μου μου έδινε την
θλίψη της λέρας.Όταν ήμουνα μικρή έβλεπα τον πατέρα μου να γδύνει την
μάννα μου και να την δένει στο κρεββατι .Αυτή να κλαίει , και να
περιμένει απο μας να την βοηθήησουμε ,και τότε εκείνος έχυνε στα
προσωπά μας και στα πόσωπα των αδελφών μου.Θυμάμαι την ανακούφιση μου
, οταν με  έπαιρνε η γειτόνισσα να κοιμηθώ στο σπίτι της ,γιατι
σταματούσε προσωρινά την τυραννία , και τον πόνο.Απο τότε καταλάβαινα
την διαφορα της ποταπής ζωής μου απο την ιδανική.Διέσχισα ολους τους
βαθμούς του ανθρώπινου πόνου.Τ παιδικά μου χρόνια ήταν θαμπά και
σκοτεινά με μια μοίρα ανελέητη που δεν μου εξασφάλισε ποτέ την
σιγουριά.Οι αποφασιστικές πράξεις της μοίρας συμπυκνωθηκανε σε μια
στιγμή.Η μάννα μου και τα αδέλφια μου σκοτωθήκανε σε αυτοκινητιστικό
ατύχημα.Τα στηριγματά μου σκορπίστηκαν σαν σκόνη .Στο ίδρυμα έρμαιο
της απελπισίας δέχομαι τον έρωτα  ενός μισότρελου, που με μαχαίρωσε.Μέ
φρόντισε  κάποιος που γνώρισα στο νοσοκομείο    αλλα αργότερα
φανέρωθηκαν  οι  διαστροφές  του στις οποίες υπέκυψα.
ΜΑΡΘΑ: Δηλαδή :
ΛΟΝΗ:Ήθλε να πηγαίνω στα μπακάλικα  στο μέρος που είναι τα τυριά και
να φοράω φαρδια φουστάνια , και μια φαρδια κυλότα που να μην εφαρμόζει
στο σώμα μου , να κάθομαι πολλές ώρες ώσπου η περιοχή αυτή να μυρίζει
τυρίλα.Μια άλλη φορα ήθελε να μου κόψει τις ρόγες μου.Μη φοβάσαι μου
λέει δεν πρόκειται να σε τεμαχίσω.
Δεν άντεχα να ζω έτσι, και συνδεθηκα με μυστηριώδεις σχέσεις με τους
μεγάλους δημιουργούς
ΜΑΡΘΑ:Μα εσύ χρυσό μου κατατεμαχίστηκες.Το δράμα σου ήταν ότι δεν
είχες πολύ πόνο απο ένα πράγμα μα ότι είχες πολύ από όλα.
Προστατεύτηκες απο την αυτοσυντήρηση και την επιθυμία σου να
ξεφύγεις να εξυψωθείς
ΛΟΝΗ: Μέρες και νύχτες διάβαζα ,και δημιούργησα ενα φανταστικό κόσμο
που με απεμάκρυνε απο την μια νοσηρή πραγματικότητα.
ΜΑΡΘΑ: Όταν ελευθέρωθηκες απο τις πολλες κακουχίες η παιδική ηλικία
είχε φύγει είχε χαθεί.
ΛΟΝΗ: Οι συγγραφείς και  οι ποιητές με στήριξαν , με βοήθησαν γιατί
μου ανοιξαν διάπλατα τις πόρτες τους και μου απαντούσαν σε ότι δεν
καταλάβαινα
ΜΑΡΘΑ: Εσύ κατατεμαχιστηκες.Έχεις περάσι πολλά.
ΛΟΝΗ:Δεν σε αποθώ;
ΜΑΡΘΑ: Το δράμα σου με γέμισε τρυφερότητα και νοιώθω ερωτευμένη ,θέλω
να κάνω κάτι ουσιαστικό τουλάχιστον να σου εξασφαλισω ……
ΛΟΝΗ:Ναι;
ΜΑΡΘΑ: Θα αντιμετωπίσουμε μαζί την μοίρα
(Αγκαλιάζονται και φιλιουνται ερωτικά)

EIKONA Δ!

Η Μάρθα είναι αναμέσα σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.Η Μάρθα
ξεφυλλιζει τις εφημερίδες
Η Λόνη βάφει τα χείλη της και βάζει άρωμα στο λαιμό της, στο στήθπς
της και τις μασκάλες της και στο εφήβαιο .
ΜΑΡΘΑ: Μεταφράζεσαι στα Ισπανικά Ιταλικά και Γαλλικά.Οι εκδοτικοι
οίκοι μου ζήτησαν βιογραφικό.Θα τους στείλω και αποσπάσματα απο
κριτικές.Λόνη μου αν κλείσεις την αγκάλιά σου γύρω απο την αγάπη θα
ανακαλύψεις οτι σου έμεινε να αγκαλιάζεις μόνο τον εαυτό σου.Η αγάπη
έχει πάντα ανοιχτή την αγκαλιά της.
ΛΟΝΗ: Καλά καλά.Υψηλά διανοητικά αποφθέγματα.
ΜΑΡΘΑ:Μη ξεχάσεις αύριο στις 11πμ έχεις εκπομπή στο ραδιόφωνο.,και
στις 6 μμ συνέντευξη στο Γαλλικό κανάλι.Λόνη η αγάπη έχει μια βαθειά
επιθυμία να γιορτάσει την ψυχή του άλλου.
(Η Λόνη την ακούει αδιάφορα και με κακεντρεχή ειρωνεία.Η Μάρθα ψάχνει
τις εφημερίδες τις ψάχνει και υπογραμμίζει σειρές.
<< Τα ποήματα της Λόνης Έλβικ θυμίζουν βυζαντινές μονωδίες>>    <<Στα
ποήματα της Λόνης ¨Ελβικ υπάρχει ιδεώδης συνύπαρξη του αφηρημένου της
ποίησης με το συγκεκριμμένο της πραγματικότητας.>> <<Η Λόνη Έλβικ έχει
αυθεντικό πάθος,και την ικανότητα να δίνει αισθαντικότητα στον πόνο>>
ΛΟΝΗ: Βαριέμαι(Απο μέσα της)
ΜΑΡΘΑ: (Με πλήρη μοναξιά) Το μήνυμα μπορεί να μη το λάβει  ποτέ ο
άλλος αυτο δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει δεν αξίζει  να το
στείλουμε.(πέφτει σε απόλυτη μελαγχολία)
ΛΟΝΗ: Ναί.Κρίσιμες στιγμές (κυνικα)

ΕΙΚΟΝΑ Ε!


(ρολόι ,τηλέφωνο λίγο φως )

Η Μάρθα ντύνεται η Λόνη κοιμάται.Ύπάρχει ένταση
ΜΑΡΘΑ: Παρέδωσες τις διορθώσεις;
ΛΟΝΗ:Πότε Μάρθα ,κοιμάμαι.
ΜΑΡΘΑ: Έπρεπε να το έχεις κάνει από χθές .
ΛΟΝΗ:¨Ασεμε να ξυπνήσω και θα το κάνω
ΜΑΡΘΑ:.Θεέ μου θα εκτεθώ.Πρέπει να τηλεφωνήσω (Σχηματίζει νούμερο) Την
κυρία κέρνικ παρακαλώ .Ας μου τηλεφωνήσει παρακαλώ είμαι η κυρία Μάρθα
Γιαλμαρ
ΛΟΝΗ: Γιατί τόσο άγχος παρακαλώ ; Θα τις πήγαινα εγώ.Δεν χρειαζόταν το τηλέφωνο.
ΜΑΡΘΑ: Το επιβάλλουν οι τρόποι της καλής συμπεριφοράς.Κάποτε και συ θα
το μάθεις  τριανταφυλλάκι μου(δηκτικά)
ΛΟΝΗ: Ξεφορτώσουμε ρε Μάρθα.
ΜΑΡΘΑ: Η ευγένεια σε ανώτερες στιγμές
(κτυπά το τηλεφωνο και είναι απο την φωτοσύνθεση)
Συγγνώμη για την αργοπορία  αγάπη μου σε ευχαριστώ και συγγνώμη για την ανατροπή
ΛΟΝΗ:.πιστεύω πως  αυτή στην φωτοσύνθεση είναι τελείως παρτσακλή.Άλλα
βλέπει άλλα γραφει.:
ΜΑΡΘΑ:Δεν είναι πατσακλή  ενδιαφέρεται για μένα
ΛΟΝΗ : Να την χαίρεσαι.Εξαιρετική τύχη μπράβο( με κυνισμο)
Μάρθα:(την χαιδεύει πίσω απο τον καναπέ)Σαγαπώ Λόνη.Με περικυκλώνεις σαν δέος
ΛΟΝΗ :Με περικυκλώνεις και θα πνιγώ
ΜΑΡΘΑ:Για να γίνει κάποιος δικός μας ,πρέπει να του δανείσουμε τα
σχήματα, μας και τα προσχηματά μας .Την δική μας όραση.Τα ίδια μας τα
μάτια.Μόνο έτσι θα του ΄πάρουμε ότι είναι δικό του
ΛΟΝΗ:Δεν με παρατάς με τις φλυαρίες.
ΜΑΡΘΑ:φλυαρίες;
ΛΟΝΗ: Φτίαξε μου τσιγάρο
ΜΑΡΘΑ: Παρακαπνίζεις .Έχεις κάνει ρυτίδες
ΛΟΝΗ: Τις ρυτίδες μου  τις  γουστάρουν τα νεαρά αγορια.
ΜΑΡΘΑ: Σαγαπώ .
ΛΟΝΗ: Νταξει ! νταξει!
ΜΑΡΘΑ: Πέσμου σαγαπώ σε παρακαλώ;
ΛΟΝΗ:Ναι ναι
ΜΑΡΘΑ: Γιατί ;
ΛΟΝΗ : τι θέλεις Μάρθα. Στο είπα περιφραστικά.
ΜΑΡΘΑ: Σάγαπώ σάγαπώ.Για να κερδίσω την αγάπη σου πόσες φορές πρέπει να πληγωθώ!
Σάγαπώ (την χαιδεύει ερωτικά)
ΛΟΝΗ:Άσεμε ρε Μάρθα πρωί πρωί δεν αντέχω τόσες γλύκες.(Κυνικά Και προσβλητικά)
ΜΑΡΘΑ: Σε θέλω τόσο…….  αισθάνομαι τη φωνή σου πάνω στο σώμα μου
τραχειά , τι ωραία που ήταν κάποτε.! Τώρα εγινε παγωμένη ξένη.(Κλαίει)
ΛΟΝΗ:Άσε με ρε Μάρθα δεν έχω πλύνει τα δόντια μου ακόμη΄
ΜΑΡΘΑ: Δεν με ενοχλεί.
ΛΟΝΗ: Με ενοχλεί εμένα Μάρθα
ΜΑΡΘΑ: Άλλοτε  με ήθελες ήσουνα πιο γλυκειά
ΛΟΝΗ: Και τώρα γλυκειά είμαι και με γοητεύεις ( αναγκαστικά) αλλά δεν
μπορούμε να χαιδολογιόμασθε όλη την ώρα;
ΜΑΡΘΑ: Μπορούμε  πώς δεν μπορουμε
ΛΟΝΗ: Με απασχολείς πέτρα θέλω να διαβάσω με ενοχλείς.
ΜΑΡΘΑ: Άσεμε να σε μυρίζω με τρελαίνει η μυρωδιάσου είναι ευλογία
. Μπορώ να δώσω τα πάντα για αυτες τις στιγμές.
ΛΟΝΗ: Τόσο πολύ ρε Μάρθα!
ΜΑΡΘΑ: Που ήσουν εχθές το βράδυ
ΛΟΝΗ: (Η Λόνη δεν μιλάει,) ¨Οπου ήθελα ήμουν.
ΜΑΡΘΑ(κλάιει ) Δεν έχω πια άμυνες .Αφέθηκα στην δυναμή σου
ΛΟΝΗ: Είμαι ανεξάρτητη Μάρθα .Θεωρώ τις σχέσεις παρενθετικές
προορισμένες να τελειώσουν.
ΜΑΡΘΑ:Στον έρωτα νικά αυτός που ξεφεύγει,νικά αυτός που δεν αγαπά νικά
αυτός που σε κάνει να ζηλεύεις και τό πάθος γίνεται παροξυσμός
ΛΟΝΗ: Πολλά αισθηματικά μυθιστορήματα διαβάζεις Μάρθα,και δεν αντέχω
την οδυνη σου την γκρίνια σου και κυρίως αποφεύγω τις ενοχές.Εγώ δεν
σου υποσχέθηκα ούτε αποκλειστικότητα όυτε αιωνιοτητα.Δεν δέχομαι όρους
δεν μπορώ θεσμούς.Μαρθα(με στυγνότητα) ¨εχω ξεχωριστή ταυτότητα απο
σένα.Χθές το βράδυ γνώρισα έναν άνδρα!
ΜΑΡΘΑ(τρέμοντας ) Τι θέλεις να πείς:
ΛΟΝΗ:  Ήπιαμε πολλά ποτά και ύστερα  Περπάτησαμε στους δρόμους.
ΜΑΡΘΑ: Τι είδους άνδρα;
ΛΟΝΗ: ¨Εναν ανδρα με πλούσια χείλη που όταν με αγγιξε αισθάνθηκα μαγεμένη.
ΜΑΡΘΑ: ‘Ελα τώρα;
ΛΟΝΗ:  Μάρθα  μη παγιδεύεσαι στις αυταπάτες σου.
ΜΑΡΘΑ: Μη γίνεσαι αδυσώπητη ( Φτιάχνει πρωινό ψωμί με βούτυρο) θελεις και μέλι;
ΛΟΝΗ: Φοβάμαι μη σε κουράσω;
ΜΑΡΘΑ: Δεν με κουράζεις εσύ,η σκληροτητά σου με συνθλίβει (τις δίνει
ψωμι με βούτυρο και μέλι)
ΛΟΝΗ: Σε ευχαριστώ πολυαγαπημενη σε ευχαριστω  (τυπικά και με ειρωνία)
ΜΑΡΘΑ:Και πως ήταν αυτός;
ΛΟΝΗ :Τι εννοείς;
ΜΑΡΘΑ:Ξέρεις τι εννοώ
ΛΟΝΗ: Εξαιρετικός εραστής.(Αναριγεί στην αναπόληση)Η επαφή με το
απόλυτο. Χημεία που δημιουργεί την έκσταση θέλαμε να σταματήσουμε τον
χρόνο.Τα χείλη του έκαιγαν στο κορμί μου με ζέσταιναν παντού γίναμε
ένα.Ήταν ένας άνδρας που ο θεός τον φύλαγε για μένα.Όλα μας τα μέλη
πολλαπλασιάστηκαν, έχυνα τόνους υγρά,Άνοιξε τα πόδια σου και βάλτα
στους ώμους μου σαν πουτάνα μου είπε, ανοιξέτα πιο πολύ μου είπε ,και
τότε έβαλε την γλώσσα του εδώ (δείχνει το εφηβαίο) και  υστερα χάθηκε
μέσα μου.
ΜΑΡΘΑ: Σταμάτα σταμάτα (κραυγές απέραντου πόνου)
ΛΟΝΗ: Τι υστερία είναι αυτή λατρεία μου.Τον θυμάμαι και λυώνω .Θέλω να
σφιχτώ επάνω του να ενωθώ να γίνω ένα μαζί του
ΜΑΡΘΑ:Μη γίνεσαι χυδαία.
ΛΟΝΗ: Την αλήθεια λέω. Και η αλήθεια υπάρχει μόνο στην σαφήνεια..Εσύ
δεν έλεγες οτι δεν πρέπει να διακυβεύομαι την ελευθερία  του
άλλου;Άρχισες την βεβήλωση Μάρθα;
ΜΑΡΘΑ:(κλαίγοντας) φθηναίνεις τα πάντα.
ΛΟΝΗ: Η ζωή τα φθηναίνει Μαρθα και ανατρέπει τα πάντα όλα είναι φίρδην΄μίγδην
ΜΑΡΘΑ: Τίποτα δεν ταπεινώνει πιο πολύ τους ανθρώπους όσο η αγωνία που
προκαλεί το κρυφό
ΛΟΝΗ:Δεν συνάψαμε συμφωνία αιωνιότητας Μάρθα,Ό Έρωτας ανάμεσα  σε
γυναίκες είναι απογορευμένος.Δεν κατανόμαζεται,αλλά χλευάζεται.Λείπουν
οι  κώδικες..Και εγώ έχω ανάγκη τους νόμους τους κανόνες  τους
επίσημους δεσμούς .
ΜΑΡΘΑ:Νυφίτσα είσαι
ΛΟΝΗ: Τι λές
ΜΑΡΘΑ: Ένα ψυχρό ύπουλο πλάσμα είσαι.Υπολογιστής και παίχτης
ΛΟΝΗ: Τα ιδεώδη είναι για να κερδίζεις απο αυτά
ΜΑΡΘΑ:Αστραπιαία τα καταλαβαίνεις όλα με το οξύ βλέμμα του αρπαχτικού.
ΛΟΝΗ: Πολύ δράμα ρε Μάρθα .σε μπερδεύει και σε παρασύρει η παροξυσμένη
φαντασία σου.
ΜΑΡΘΑ:(συντετριμμένη( ότι ο καθένας κατέχει πάνω απο τις ανάγκες του
δεν μπορεί να το  μεταχειρισθεί  διαφορετικά παρά κάνοντας κατάχρηση
ΛΟΝΗ: Ξέρω η ισχύς του ονοματός σου.Η αιχμή σου με χτυπά κατάκαρδα.
ΜΑΡΘΑ:Όποιος κρατά συνεχώς το βαρίδι στα χέρια του χάνει το αληθινό του βάρος.
ΛΟΝΗ:Υψηλές διανοητικές σκέψεις
ΜΑΡΘΑ:  όταν είσαι μόνη    κρυώνεις και όταν είσαι με τους άλλους αγκυλώνεις.¨
ΛΟΝΗ: Αυτοκατάστρεφεσαι από υπερβολές και αισθηματισμούς.¨Έχεις την
δουλειά σου .(παρηγορητικά)
ΜΑΡΘΑ: Η επιτυχία αλλαζει τον άνθρωπο (Διαπίστωση απέραντου πόνου)
ΛΟΝΗ: ΄θελω τον αληθινό έρωτα Μάρθα και οχι την αντανακλασή του
ΜΑΡΘΑ:Θελεις να τα αρπάξεις όλα.
ΛΟΝΗ: Αυτός ο άνδρας με έκανε απόλυτα εγωίστρια και απόλυτα αλτρουίστρια
ΜΑΡΘΑ: Λιμοκτονείς απο ευγένεια Λόνη
ΛΟΝΗ: Σε αναμορφωτήριο μεγάλωσα.
ΜΑΡΘΑ: Πρόσεχε Λονη μου οι καταιγίδες στέκουν πίσω σου αόρατες.
ΛΟΝΗ: Η ζωή με εχει προετοιμάσει με το παραπάνω.Με εχει ξεγελάσει ,με
έχει υποτάξει με εχει ταπεινώσει με εχει ποδοπατήσει.
ΜΑΡΘΑ: Δεν μάγαπάς;
ΛΟΝΗ: Σάγπώ πως δεν σάγαπώ .Με ανέδειξες με εξύψωσες
ΜΑΡΘΑ: Είσαι ενα αίνιγμα για μένα
ΛΟΝΗ:Μάρθα ξεκόλα απο τον επικίνδυνο εγωισμό σου
ΜΑΡΘΑ: Σε σιχαίνομαι Λονη γιατί σιχαίνομαι τον ευατό μου .Αποκάλυψες
αυτό που σε όλη μου την ζωή ήθέλα να κρύψω .,ουρλιαζω απο πόνο
γιατί ζω την κατάπτωση.
ΛΟΝΗ: Σιγά ρε Μάρθα θα πάθεις εγκεφαλικό.Σύνεση ψυχραιμία πάρε και το
φαρμακό σου (με αυθάδεια νεότητας και υπεροχής)
ΜΑΡΘΑ: Ζυγίζεις τα πάντα μωρό μου(πολυ σκληρά θέλοντας να την
πονέσει)Έχεις οξυδέρκεια ,και παγερή διαύγεια.Οι πράξεις σου έχουν
τέλεια αλληλοσύνδεση και αλληλοεξάρτηση.
ΛΟΝΗ ¨Εζησα χωρίς γαλήνη ,με έσφιγγε η φρίκη ,γιατί η ατμόσφαιρα ήταν
βαριά γεμάτο κινδύνους.
ΜΑΡΘΑ: Και εγώ θα γίνω το θύμα της ευτυχίας σου ή της εκμηδενησης σου;
ΛΟΝΗ: ΟΙ συμβιβασμοί και οι μέσες καταστάσεις μου είναι ανυπόφορες Μάρθα.
ΜΑΡΘΑ: Παιζεις ριψοκίνδυνα με την μοίρα όπως έπαιξε και αυτή μαζί σου
ΛΟΝΗ: Δεν παίζω πάντως  απο απληστία (αφηνει να εννοηθεί η στερηση της)
ΜΑΡΘΑ: Αλλά η λεία σου δεν είναι ένα μόνο πράγμα,αλλα όλα(θέλοντας να
την προσβαλλει να την πληγώσει)
ΛΟΝΗ: Δεν με σταματούν οι φραγμοι της νόμιμης ηθικής.( Η Μάρθα κλαίει
και ψιθυρίζει λόγια ακατάληπτα)Σταμάτα τις ακατάληπτες  οιμωγές
σταμάτα να κλαψουρίζεις κουράζεις .Κουράζεις πολύ.
ΜΑΡΘΑ:Που να την στριμώξω τόσο πόνο
ΛΟΝΗ:Αφόπλισε τον Μάρθα:Ένας ανδρας θα σου δώσει δύναμη(σαν να θέλει
να την ξεφορτωθεί)
ΜΑΡΘΑ: ΟΙ σφυριές σου πέφτουν βάναυσα επάνω μου.
ΛΟΝΗ: Απο παιδί χαραζόμουν απο μαχαιριές και έτσι εγινα ωμή΄.
ΜΑΡΘΑ: Κρατάς την ζωή μου στα χέρια σου.Έσύ συνθέτεις την ευτυχία μου
και την δυστυχία μου
πως θα ζω χωρίς εσένα;
ΛΟΝΗ:(εγκεφαλικά) Θα ζεις  με  αναμνήσεις ,με φαντασιωσεις , και με
ψευδαισθήσεις.Αυτό που συνέβη μεταξύ μας δεν θα είχε διαρκεια απο την
αρχή το έβλεπες Μάρθα
ΜΑΡΘΑ: Αρχικά η ζωή σου μοιάζει τραγωδία αλλά απο αποψη κοινωνική
είναι μια νίκη και μια κατάχτηση μοναδική.
ΛΟΝΗ: Η δύναμη που δεν καταλήγει στο σκοπό της είναι τραγωδιά κούκλα
ΜΑΡΘΑ: Εκπαιδεύτηκες στο να παρουσιάζεσαι αθώα
(κτυπά το τηλέφωνο .Το σηκώνει η Μάρθα, που μένει στήλη αλατος όταν
ακούει την φωνή που της ζητάει την Λόνη.
ΜΑΡΘΑ: Πε- ρι- με- νε- τε παρακάλώ
ΛΟΝΗ: Ναι ;Ιάκωβε εσύ;Σε περίμενα.Τι ώρα φεύγουμε.Ωραία στις 6μμ στο αεροδρόμιο
ΜΑΡΘΑ( καταπεπτωκυια ) Με τον Ιάκωβο φεύγεις;
ΛΟΝΗ: Ναι γιατι;
ΜΑΡΘΑ :Με τον άνδρα μου φεύγεις;
ΛΟΝΗ: τι; (εμβρόντητη δεν το γνώριζα)
ΜΑΡΘΑ: (μονόλογο με τον εαυτό της) Ασήμαντη λεπτομέρεια της απόλυτης αλήθειας.
Η Λόνη πλησιάζει την Μάρθα με περισσσή πουτανιά της κατεβάζε στο
μπούστο ,την κοιτάζει ,       και
της χαιδεύει το στήθος
ΛΟΝΗ: Το παίρνω μαζί μου σαν λάφυρο
ΜΑΡΘΑ: Τσουλάκι βρωμοθηλυκο θα σε λυώσω θα σε εξαφανήσω
ΛΟΝΗ: Εγινες ακόλαστη απο απληστία εγω έγινα ακόλαστη απο ανάγκη
ΜΑΡΘΑ:¨ Ή είμαι  ποταπή ή θα γίνω,( φοβερα προσβεβλημένη θέλοντας να
την καταστρεψει)
Η Μάρθα εγκατελελειμμένη προδομένη στην απόλυτη κατάπτωση ακούει το
κουδούνι και τρέχει σαν τρελλή γιατί πιστεύει ότι είναι  η
Λόνη,τελικ΄ήταν κάποιος άλλος που την ζητούσε λεγοντας του ότι δεν
είναι η κυρία Μάρθα Μπέρνη. .Παίρνει την φωτογραφία της Λόνη και
την σφίγει επάνω της.Ο ταχυδρόμος ρίχνει γράμματα κάτω απο την πόρτα
αυτή τρέχει να πάρει τα γράμματα με μια ελπίδα ,ότι ίσως έχει γράμμα
απο την Λόνη .Σαν τρελλή ανοίγει τα γράμματα και όταν διαπιστώνει ότι
δεν είναι το γράμμα που επιθυμεί ιο τσαλακώνει .το σχίζει χωρίς να το
διαβάσει.
ΜΑΡΘΑ: Λόνη γράψε μου ….(σκηνή μεγάλου πόνου και εσωτερικής κρίσης.Η
Μάρθα στην απόλυτη συντριβή συγκεντρωμένος επάνω της όλος ο πόνος όλων
των γυναικών του κόσμου.Ξεχύνωνται απο μέσα της εσωτεριές φωνές ερινύες
όλων των δικών της :
ΜΑΝΝΑ:Κόρη μου ερωτεύτηκες κορίτσι;
ΚΟΡΗ: Μαννα μου ερωτεύτηκες κοριτσι;
ΑΝΔΡΑΣ ΤΗΣ : Μαρθα ερωτεύτηκες κορίτσι;και συγχρόνως παιζει ένα τραγουδι

Εμπνευσμένο  Απο τον Ραίνερ βέρνερ Φασμίντερ