Ο Έντγκαρ και η Άλις σε ένα Σουηδικό νησί επιθυμούν να γιορτάσουν την επέτειο των γάμων τους, αλλά ο πληγωμένος εγωισμός τους δεν τους το επιτρέπει, και ο ένας καταδιώκει τον άλλον. Η ήττα τους, τους οδηγεί σε ψυχικά γρονθοκοπήματα. Ο χορός του θανάτου είναι ένα χρονικό ψυχικής λεηλασίας που ο ένας υπονομεύει τον άλλον τον συρρικνώνει, με σκοπό να τον εξαφανίσει, κατηγορούμενοι οι ίδιοι, και συγχρόνως δικαστές, πρόσωπα ενός σκοτεινού και ταραγμένου υποσυνείδητου, ακροβάτες και πρωταθλητές υπαρξιακού κενού, υποτάσσονται ρυθμικά στο τέλος που ελαύνει. Η σκέψη της μετάβασης στο τίποτα, είναι οδυνηρή και χρησιμοποιούν την ζωή σαν οχυρό προκειμένου να ποδηγετήσει, ο ένας τον άλλο. Η παρουσία του Κουρτ δημιουργεί συγκίνηση μυστήριο και πυροδοτεί εσωτερικές καταστάσεις.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ : ΒΑΛΕΝΤΙΝΗ ΛΟΥΡΜΠΑ

ΔΙΑΣΚΕΥΗ: ΓΙΟΥΛΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ – ΒΙΝΤΕΟ: ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΖΩΗΣ, ΚΑΛΤΣΟΝΟΥΔΗΣ ΓΙΑΝΝΟΣ

ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ

ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΑΜΔΑ

Παίζουν με αλφαβητική σειρά οι ηθοποιοί:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ

ΟΛΓΑ ΜΟΥΡΓΕΛΑ

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Είδαμε την παράσταση ‘Ο χορός του θανάτου’ στο θέατρο Εκάτη

Ο σπουδαίος Σουηδός συγγραφέας σε αυτό το θεατρικό του έργο, που γράφτηκε το 1901, αλλά νομίζουμε πως μιλάει για το σήμερα, μας δίνει το πλαίσιο και μας βάζει στη σχέση γάμου δύο ανθρώπων, όπου θα εισβάλει και ένας τρίτος γνώριμος και στους δύο από παλιά.

Ο Έντγκαρ και η Άλις ζουν σε ένα σουηδικό νησί, σε ένα σπίτι που παλιά ήταν φυλακή.

Με αφορμή την επέτειο του γάμου τους, συγκρούονται, κάποιες φορές φανερά, τις περισσότερες, όμως, ο ένας προσπαθεί να εξαφανίσει τον άλλο, με μεθόδους χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη.

Ο θεατής τη μια πιστεύει πως φταίει ο Έντγκαρ και την άλλη η Άλις.

Θύτες και θύματα την ίδια στιγμή, με συνεχείς ανατροπές.

Τόσο ο Έντγκαρ όσο και η Άλις προσπαθούν να πείσουν τον Κούρτ, τον επισκέπτη τους, που έχει την εντύπωση πως ξέρει καλά και τους δύο, να διαλέξει πού ακριβώς θα σταθεί.

Στην πορεία του έργου, ανακαλύπτουμε και τους τρεις ήρωες να είναι κομμάτι μιας ιστορίας, που βασίζεται στην εκμηδένιση του ζευγαριού μεταξύ τους, με εργαλείο τον Κούρτ και, αν αυτό δεν είναι εφικτό, με την εξόντωσή του, ηθικά πρώτα απ’ όλα.

Ο Μάνος Χατζηγεωργίου ερμηνεύει τον Έντγκαρ με τέτοιο τρόπο και δύναμη, που το ένα λεπτό τον συμπαθείς και το ακριβώς επόμενο τον μισείς. Υπέροχος ηθοποιός, που τον έχω απολαύσει σε πολλούς διαφορετικούς ρόλους.

Η Όλγα Μουργελα σε πείθει, από την αρχή, για την αθωότητά της, για το πόσο εύθραυστη είναι, μέχρι εκεί που αυτή η εικόνα γυρίζει ανάποδα κυριολεκτικά.

Ο Βασίλης Ασημάκης…Μας δίνει τον ρόλο ενός μεσολαβητή με την εμφάνισή του, αλλά γρήγορα καταλαβαίνουμε πως παίζει κομβικό ρόλο στην ιστορία του Αυγούστου Στρίντμπεργκ.

Πολύ καλή η σκηνοθεσία της Βαλεντίνης Λουρμπά και τα κοστούμια, ειδικά τα φορέματα της κας Μουργελά, αποδίδουν εντελώς την εποχή

Το εύρημα του σπιτιού – φυλακή και η επικοινωνία με τον τηλέγραφο, κάνουν ακόμα πιο δυνατή την αίσθηση της αιώνιας διαμάχης μεταξύ αρσενικού και θηλυκού και το αδυσώπητο τέλος που έρχεται.

Ίσως η μόνη “παραφωνία” η νεότητα της εμφάνισης του Βασίλη Ασημάκη.